Stowarzyszenie Via Sudetica już po raz 3 przygotowuje zbiórkę WOŚP – tym razem jest to zupełnie wyjątkowa okazja. Kwesta odbędzie się 4 lipca. Zwracamy się z prośbą o wsparcie promocji wydarzenia.

Fundacja WOŚP napisała na swojej stronie:
„W minionych dniach byliśmy świadkami tragedii, ale także ogromnej ludzkiej solidarności. Wiedzieliśmy sprawność profesjonalnych służb, które postawione były (i nadal są) w stan najwyższej gotowości, które reagują natychmiast, organizując pomoc.
Żywiołu i jego skutków nie da się w stu procentach przewidzieć. Nawet najbardziej rozwinięte cywilizacyjnie kraje padają jego ofiarą. Można za to przeciwdziałać krytycznym sytuacjom, mając do dyspozycji nowoczesne urządzenia, które pozwalają mieć nadzieję, że walka z żywiołem będzie skuteczna.
Dlatego chcemy kupić wydajne motopompy, a także rozważyć całą listę potrzeb, na które już teraz zwróciła uwagę Straż Pożarna. Mam tu na myśli np. agregaty prądotwórcze czy specjalny sprzęt pływający.  To oczywiście propozycje, nad których zakupem – w zależności od zebranych funduszy – Fundacja będzie się pochylać. Nasze wsparcie będzie systemowe – zakupiony sprzęt będzie jednolity w całej Polsce, a to wiąże się z jednakowymi procedurami jego wykorzystywania i możliwością skoncentrowania go w regionach powodziowych, aby móc skutecznie i szybko pomagać. To nie kilka, nie kilkadziesiąt, ale kilkaset urządzeń, które już na jesieni zostałyby rozesłane po całym kraju.”

Impreza nie będzie miała takiego rozmachu jak styczniowe finały, fundacja apeluje o możliwie oszczędne gospodarowanie pieniędzmi. Dlatego też bolesławiecki sztab WOŚP apeluje o pomoc. Jeśli ktokolwiek chciałby  wspomóc akcję, jako wolontariusz lub artysta, proszony jest o kontakt z szefem sztabu, Bogdanem Nowakiem (biuro(at)villaambasada.pl) Do dnia imprezy nie zostało dużo czasu, a każda pomoc jest na wagę złota.

Skład klubu stanowi tajemnicę, ale wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że wciąż się rozszerza. Lub też rośnie inwencja „starych” klubowiczów w wymyślaniu sobie coraz to nowych nicków. W temacie założonym nie tak dawno na tym portalu, zupełnie incognito, przez jedną z moich największych fanek, obok niezwykle wymyślnych epitetów rzucanych w moją stronę, takich jak „pseduowielozawodowiec” (strach się bać), „prezio” (tfu… prawie jak pedzio), pojawia się również moje ulubione „rudy”.

Ktoś nazywający siebie sympatykiem Via Masonica, wspomina o powszechnie znanej korelacji „rude=fałszywe”. Korelacja owa nie wymaga empirycznej rewizji – każdy przecież wie, że są tzw. „prawdy objawione”, które to a priori winniśmy przyjmować… i basta.

Nie ukrywam – przechodziłem taki okres, mając 12 czy 13 lat, kiedy powszechnie i publicznie twierdziłem, że to co mam na głowie to w rzeczywistości nic innego jak „ciemny blond”… tylko w tym podłym świetle wydaje się inaczej. Szybko mi to jednak przeszło – przyznam, że w znacznej mierze dzięki osobom, które wspomnianą „obelgą” chciały mi zrobić krzywdę. Czasem proces pozbywania się kompleksu potrzebuje odpowiedniego akceleratora. Ja od losu dostałem takich akceleratorów aż nadto… a kompleks zamienił się płynnie w powód do dumy.

Dla mnie „rudy” w dyskusji sieciowej oznacza kompletną kapitulację, brak kolejnego (a czasem jakiegokolwiek) argumentu. To odpowiednik realnego krzyku czy biblijnego „zgrzytania zębami”. To tekst na poziomie śmiania się z czyjegoś głosu, wzrostu czy nazwiska, że wspomnę jedynie istotny przykład „łobłudnego Łętowskiego”.

Skąd się wzięły rasistowskie uprzedzenia wobec moich rudych współbraci? Pamiętacie tego gościa z 99 roku? Paul Scholes mu było.

To właśnie ów dżentelmen strzelił naszej reprezentacji trzy bramki (w tym jedną ręką) podczas eliminacji do ME. Nie dość, że rudy, to jeszcze fałszywiec, oszust i cham. Nie wiem, co Paul powiedziałby polskiemu piłkarzowi, który w bezsilnej złości nazwałby go „rudzielcem”. Być może rzuciłby jedynie krótkie i dosadne „in your face!”? Ja bym tak zrobił.

Na tapecie mamy ostatnio trzy tematy, zajmujące dość mocno zarówno bolecnautów jak i  orgonautów czy też nautów z obu całodobowych portali. Blues nad Bobrem w Kliczkowie, w Piwnicy hałasy, a kandydatów na fotel prezydenta póki co trzech. Echo tego ostatniego tematu dotarło nawet na moją-ulubioną-stronę-w-sieci tj. Bobrzanie.pl (swoją drogą świetny tekst imć Bernard popełnił w tej sprawie).

Nie mam ochoty zajmować się meritum żadnego z nich, na wspomnianych portalach tematy te zostały już dawno dokładnie przeżute i przetrawione. Uwagę, przy każdym z nich, zwraca coś zupełnie innego – ruch na forach jaki owe tematy generują. Czy naprawdę taka masa ludzi śledzi na bieżąco lokalne portale, ale głos zabiera jedynie po to, by okazać swoje bezgraniczne poparcie (lub częściej nienawiść) dla danej idei czy osoby? Myślę, że tak nie jest.

W kultowym dla mnie serialu Ranczo jest fragment, który doskonale obrazuje to zjawisko. Wszyscy pracownicy urzędu gminy siedzą przed komputerami, zalewając lokalny internetowy portal swoimi postami, podczas gdy jednocześnie tym samym zajmuje się cały sztab opozycji. Oczywiście prezentując publicznie poglądy zgoła odmienne.

Owa scena, mimo swojego komizmu, wydaje mi się niepokojąco realistyczna. Bo jak inaczej wytłumaczyć plagę „tyld”, zalewających od czasu do czasu lokalne fora? Człowiek jest istotą ekonomiczną, która z reguły nie robi niczego, co jej się zwyczajnie nie opłaca. Oczywiście motywacja może być różna, jednak najprostszym wyjaśnieniem takiego stanu rzeczy jest w moim mniemaniu… osobiste zaangażowanie konkretnych osób w daną sprawę. Przeglądając rzeczone fora wypowiedzi stałych, zarejestrowanych użytkowników stanowią zdecydowaną mniejszość…

Osobnym elementem tej konstrukcji są, przeżywające chyba kolejny renesans, sondy internetowe. Każdy, kto ma jakiekolwiek pojęcie o badaniach społecznych na widok internetowej sondy jedynie się zaśmieje (bądź skrzywi z niesmakiem, w zależności od nastroju). Metody takie jak sonda internetowa nazywane są przez naukowców „folklorem badawczym”, a uzyskiwane dzięki nim wyniki nie mają praktycznie żadnej realnej wartości.  

Jaki jest więc sens umieszczać je w sieci? Bardzo prosty. Taka sonda jest gwarantem tego, że niemała część czytelników zaglądnie do tekstu parokrotnie, tylko po to, by znów oddać swój głos. A znajdą się i tacy, którzy poświęcą całe popołudnie by wyniki takiej sondy odrobinkę „dopracować”. Nie jest to trudne, a wszelkie systemy blokujące wielokrotne głosowanie można obejść bez większego problemu.

Wyniki takiej właśnie sondy przedstawił, podczas rozmowy z jednym z kandydatów do objęcia fotela Prezydenta Bolesławca, redaktor pewnego wielceistotnego portalu. Przedstawił on wspomniane wyniki jako coś pewnego, jako dane na których podstawie można wyciągać wnioski i budować tezy o rzeczywistym poparciu społeczeństwa dla konkretnych kandydatów.

Jaki mamy więc efekt takiego stanu rzeczy? Wiele osób traktuje komentarze czy sondy jako źródło realnych informacji, na podstawie których można wyrobić sobie swoje zdanie. A jest to ewidentny błąd. Imć Bernard apeluje zza oceanu o odpowiedzialność… ja proszę o samodzielne myślenie. Garfield mawiał – „skoro powiedzieliśmy to w telewizji to musi być prawda”, jednak w Bolesławcu nie ma to nic wspólnego z rzeczywistością.

Ofiarą owego wejścia, na której miało być ono zbudowane, stała się Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Fundacja, będąca organizatorem wielkiego święta życzliwości (jednoczącego jednego dnia setki tysięcy wolontariuszy na całym świecie), składającego się z niezliczonych koncertów i imprez, nie tylko muzycznych. A wszystko po to by zebrać pieniądze potrzebne na zakup sprzętu medycznego, który uratuje życie wielu dzieciaków. Okazuje się więc, iż Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy jest nazwą aż nazbyt trafną i oddającą ducha całej akcji. Ale nie o obronę fundacji chodzi – ta znakomicie broni się sama.

Myli się owa Pani myśląc, iż prezentowany przez nią pogląd tworzy z niej autorkę niepokorną, odważną i politycznie na wskroś niepoprawną. Bo stwierdzić trzeba, ponad wszelka wątpliwość, iż więcej energii i odwagi potrzeba, by w naszym kraju pozytywnych idei bronić, niż by je atakować.

Szczególnie w internecie. Sieć bogata jest we wszelkiej maści “miłośników igrzysk”, lubujących się w dogryzaniu, psuciu atmosfery i zadawaniu ciosów – czasem tylko z czystej ciekawości, czasem by kreować siebie… a czasem z nudy. Niczym sfora psów, głuchych i ślepych na argumenty, napadną na każdego, wszędzie węsząc spisek, aferę i oszustwo. Bo ileż można pisać o rozliczeniach, publikowanych co roku przez fundację, ileż można pisać o finansowaniu Woodstocku czy utrzymywaniu samej fundacji. Wszak na pewno “coś jest na rzeczy”, przecież “to zbyt piękne, by mogło być prawdziwe”.

Jurek Owsiak zdecydowanie zbyt długo utrzymuje się na “powierzchni”. Gawiedzi już dawno się przejadł. Z wręcz mitycznego herosa staje się w oczach ludzi coraz bardziej… człowiekiem. Z fenomenu staje się podstarzałym, jąkającym się złodziejem w dziwacznych OKULARKACH. Zdecydowanie za długo odnosi sukcesy, zdecydowanie za długo stoi na świeczniku. Gdyby mu się zeszło, jak śp. Kotańskiemu, obrósłby legendą. A tak w końcu czeka go upodlenie – bo to nieuniknione. “Żywa legenda” jest dla społeczeństwa zupełnie nie do strawienia… a już na pewno nie dla społeczności internetowej. Poczytajcie sobie drodzy wypowiedzi internautów pod dowolnym artykułem mówiącym o Bartoszewskim, Mazowieckim czy Wałęsie… poczytajcie pod tekstem o Adamie Małyszu.

Niepoprawność polityczna czy radykalizm nie są już od dawna przejawami nonkonformizmu – a już na pewno nie w globalnej sieci. Bo w niej dużo łatwiej znaleźć szyderę niż pochwałę, atak niż obronę… ale też kłamstwo łatwiej znaleźć niż prawdę. Internet stał się pewnego rodzaju areną, na której możemy dotknąć, a nawet zranić osoby, które w realnym życiu znajdują się daleko poza zasięgiem naszego oddziaływania. Jednak gdy atakujecie rozsiewając jednocześnie wokół siebie nutkę buntu i nonkonformizmu, raczcie trzeźwym okiem sprawdzić, czy ów wasz “pseudo bunt” nie jest zwykłym wpisywaniem się w trend. Dziękuję.

——————————————————————–

Krzysztof Krzemiński jest prezesem Stowarzyszenia Inicjatyw Lokalnych Via Sudetica, oraz organizatorem koncertów i członkiem grupy Method Massive. Współtworzył bolesławiecki finał WOŚP.