Kwi 24, 2017
854 Wyświetleń
3 0

Ocalić od zapomnienia

Napisany przez

W wydanym z okazji 50-lecia KGHM Polska Miedź S.A. opracowaniu pt. GEOLODZY  W SŁUŻBIE POLSKIEJ MIEDZI – Konferencja Środowiskowa Geologów -Lubin 2011r.  We  fragmencie Noty biograficzne – zatrudnieni do 1991 roku, stwierdziłem karygodne pominięcie przez zespół redakcyjny dwóch nieprzeciętnych pod każdym względem geologów a mianowicie mgr. inż. Tadeusza Kłosa i inż. Tomasza Stanisławczyka. Mgr inż. Tadeusz Kłos przepracował w Polskiej Miedzi ponad 24 lata z tego 16 na stanowisku Głównego Geologa Zakładu i jest to najdłuższy staż na tym stanowisku w kopalniach Polskiej Miedzi, natomiast inż.Tomasz Stanisławczyk odpowiednio 26 lat pracy i 14 lat na stanowisku  Głównego Geologa. Jako członek kierownictwa byłych Zakładów Górniczych „Konrad“ w Iwinach oraz jako wieloletni przyjaciel i współuczestnik wielu wspólnie zrealizowanych tematów i przedsięwzięć postanowiłem doprowadzić do odtworzenia Ich drogi zawodowej i przypomnieć Ich wkład we wspólne dzieło jakim dzisiaj jest wielka „Polska Miedź“. Przedstawione poniżej noty biograficzne uzasadniają moje zastrzeżenia, tym bardziej, że obie inkryminowane osoby nie żyją i nie mogą się upomnieć o swoje miejsce w „Służbie Polskiej Miedzi“ (sic !!!).

TADEUSZ KŁOS
Urodzony w dniu 1 lutego 1929 r. w Bielsku. Po ukończeniu szkoły powszechnej podejmuje naukę w Państwowej Szkole Przemysłowej w Bielsku gdzie na kierunku włókienniczym uzyskuje w roku  1949  tytuł technika w specjalności chemiczno-farbiarskiej. Następnie kontynuuje studia na Wydziale Geologicznym  AGH w Krakowie – mgr inż. geolog. Po studiach w roku 1954 skierowany do pracy w Sudeckich Zakładach Górniczych w Gierczynie, gdzie po II wojnie światowej prowadzono badania nad możliwością eksploatacji rudy cyny (kasyterytu), które wykazały, że resztki złoża nie mają wartości przemysłowej. Z tego okresu pozostawił po sobie „Dokumentacje geologiczną złoża rudy GIERCZYN w kat C-2“ (1957 r.). Działalność ta została przypomniana na IV Konferencji Dziedzictwo i Historia Górnictwa w Leśnej w 2008 r. przez Macieja Madziarza i Henryka Sztuka w referacie pt. Kopalnia „Gierczyn“ – zapomniany epizod w historii górnictwa rud Ziem Zachodnich.

Z dniem 1.04.1958 r. podejmuje pracę w Zakładach Górniczych „Konrad“  w Iwinach.   W latach 1958-1974 Główny Geolog. W owym czasie uzyskał uprawnienia WUG  do wykonywania czynności geologa górniczego oraz uprawnienia CUG do samodzielnego  sporządzania projektów i dokumentacji, prowadzenie badań geologicznych w zakresie poszukiwania i rozpoznania złóż kopalin stałych. W roku 1970 wspólnie ze Stanisławem Downorowiczem wydali pierwsze technicystyczne opracowanie dotyczące KGHM pt. POLSKA MIEDŹ. W 1972 roku był współinicjatorem badań geologicznych złoża miedzi w Obszarze Górniczym „Wartowice” i idei budowy kopalni „Bolesławiec”. W roku 1973  ukończył dodatkowe studia magisterskie na Wydziale Górniczym AGH w wyniku czego zaliczony został do kadry rezerwowej na stanowiska w kierownictwie ruchu  zakładu. W  następstwie powyższej decyzji przeniesiony zostaje do  służby górniczej na stanowisko Głównego Specjalisty ds obudowy górniczej (1974-1982). Na początku lat 70-tych XX w. włączony został do zespołu KGHM  kierowanego przez dyr. Wojciecha Skoczyńskiego opracowującego koncepcje budowy narciarskich obiektów sportowych w Karkonoszach (kopia koncepcji inwestycyjnych znajduje się w prywatnym archiwum  dyr.  W. Skoczyńskiego).  Na marginesie tej sekwencji należy zaznaczyć, że dzisiejsze lokalizacje Firmy Sobiesiak  i S-ka pokrywają się z założeniami inż. T. Kłosa. Aktywny członek SITG, uzyskał  uprawnienia specjalisty technicznego NOT. Działacz sportowy, w latach 1958-1980 wiceprezes ds sportowych BKS Bolesławiec. Posiadał wiele talentów m.in. dobre „pióro“ do pisania i dobre „oko“ do fotografii  oraz niezłe umiejętności do  narciarstwa alpejskiego. Za swą pracę zawodową i społeczną wyróżniony szeregiem odznaczeń państwowych i zawodowych z  Orderem Sztandaru Pracy II klasy włącznie. Z dniem 16.07.1982 r. przechodzi na emeryturę górniczą. W roku 1984 wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych Ameryki i Kanady. Dowodem Jego wysokich kwalifikacji zawodowych może być fakt dopuszczenia do startu w konkursie na geologa stanowego kanadyjskiej prowincji Ontario,  bogatej  w rudy miedzi i niklu. W dniu 10 kwietnia 1993 r. niespodziewanie zmarł za Oceanem Atlantyckim, Jego prochy sprowadzono do kraju, gdzie spoczął obok matki na cmentarzu w Bielsku-Białej. Pozostawił po sobie trwałe ślady działalności w postaci następujących publikacji i opracowań naukowo-technicznych.

Autor następujących opracowań :
1.Dokumentacja geologiczna złoża rudy cyny w Gierczynie /praca niepublikowana/ – 1957 r.
2.Górnictwo miedzi w Polsce Ludowej do odkrycia nowego zagłębia miedziowego – /w:/  Szkice legnickie II – 1965 r.
3.Złoże rud miedzi synkliny grodzieckiej /w:/ Monografia Przemysłu Miedziowego w Polsce tom I  str. 60-84 : PWG Warszawa 1971 r.
Współautor:
1. Downorowicz S., Kłos T.: Polska Miedź – PWN Oddz. Wrocław 1970 r.
2. A. Cholewiak, J. Szczerba, T. Kłos, T. Stanisławczyk, J. Paździora: Perspektywy dalszego rozpoznania złoża rud miedzi synkliny grodzieckiej  – ZG „Konrad“ Iwiny, sierpień 1972 r.
3. M. Borecki, A. Altman, T. Kłos, J. Paździora, T. Stanisławczyk, S. Talar : Studium programowe dalszej działalności Zakładów Górniczych „KONRAD“  –  ZUP  NOT Wrocław 1984 r.

TOMASZ  STANISŁAWCZYK
Urodzony w dniu 14.01.1931 r.  w Kamionce Małej powiat Limanowa. Maturę zdał w 1952r. w Technikum Przemysłu Węglowego w Krakowie. W 1952r  został skierowany do pracy w „Metrobudowie” w Warszawie. Od 1954 r. pracował w Przedsiębiorstwie Robót Geologicznych w Warszawie. Równocześnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim.  W 1956 r. ukończył Studium Geologii Technicznej na Uniwersytecie Warszawskim gdzie uzyskał tytuł inż. geologa w zakresie geologii poszukiwawczej. Od 1956 r. przez rok pracował w KWK „Wanda-Lech” w Nowym Bytomiu (obecnie Ruda Śląska). W latach 1957-1962 zatrudniony na stanowisku geologa w Zakładach Przemysłowych R-1 w Kowarach (kopalnia „Radionów”). W międzyczasie oddelegowany  jako kierownik grupy poszukiwawczej na kopalni „Staszic” w Rudkach powiat Starachowice. Z dniem 1.07.1962 r. podejmuje pracę w Zakładach Górniczych „Konrad” w Iwinach.  Początkowo pracuje jako geolog kopalniany, w roku 1972 zostaje Z-cą Głównego Geologa oraz w latach  1974-1988 Główny Geolog Zakładu . W owym czasie uzyskał uprawnienia WUG  do wykonywania czynności geologa górniczego oraz uprawnienia CUG do samodzielnego  sporządzania projektów i dokumentacji, prowadzenie badań geologicznych w zakresie poszukiwania i rozpoznania złóż kopalin stałych. Aktywny członek SITG, podczas Konferencji Naukowo-Technicznej organizowanej w 1984 r. przez Zarząd Oddziału SITG w Lubinie przedstawił referat pt. Złoże siarczanów wapnia kopalni Konrad – Lubichów na tle bazy surowcowej kraju. Posiadał uprawnienia specjalisty technicznego  NOT. Działacz sportowy, w latach 1967 – 1980 pełnił funkcję sekretarza Bolesławieckiego Klubu Sportowego czyli w okresie dekady sukcesów BKS-u.   Za swą  pracę zawodową i społeczną wyróżniony wieloma odznaczeniami państwowymi i zawodowymi . W roku 1980 odznaczony został złotą odznaką Zasłużony dla Polskiej Geologii i jako  jedyny geolog w Polskiej Miedzi  odznaczony został w roku 1985 tytułem i orderem  Zasłużonego Górnika PRL.

Z dniem 1.07.1988 r. przechodzi na emeryturę górniczą. W okresie swej pracy był geologicznym  pasjonatem, co czyniło Go bardzo sympatyczną osobą. Uczestniczył w organizowanych przez SITG turniejach brydżowych.  Bardzo aktywnie współpracował  przy opracowaniu tematu dotyczącego  projektowanej kopalni „Bolesławiec”  oraz nowej specjalności Zakładów Górniczych „Konrad” jaką było uruchomienie eksploatacji  badawczej siarczanów wapnia (anhydrytu i gipsu) w kopalni „Lubichów”. Zmarł w dniu 24 czerwca 1989 r., początkowo pochowany na cmentarzu w Bolesławcu, następnie ekshumowany i przeniesiono Jego doczesne szczątki ze względów rodzinnych do miejscowości Babice powiat Chrzanów.

Współautor następujących opracowań:
1. A. Cholewiak, J. Szczerba, T. Kłos, T. Stanisławczyk, J. Paździora : Perspektywy dalszego rozpoznania złoża rud miedzi synkliny grodzieckiej – ZG „Konrad“  Iwiny, sierpień 1972 r.
2. M. Borecki, A. Altman, T. Kłos, J. Paździora, T. Stanisławczyk, S. Talar : Studium programowe dalszej działalności Zakładów Górniczych „Konrad” – ZUP  NOT Wrocław 1984 r.
3. A. Skobliński, T. Stanisławczyk, Z. Ziomek : Złoże siarczanów wapnia kopalni Konrad – Lubichów  na tle bazy surowcowej kraju  – Materiały Konferencyjne  SITG Lubin 1984 r.
4. W. Roszczynialski, M. Gawlicki, J. Paździora, T. Stanisławczyk : Ocena anhydrytowej bazy surowcowej w LGOM oraz określenie kierunków wykorzystania anhydrytu  (praca naukowa)  -Zarząd Główny NOT  Warszawa 1988 r

 

Tekst: Jan Paździora.

Foto: archiwum Jana Paździory

Kategorie:
historia
http://www.bobrzanie.pl

Masz temat? Masz problem? Coś Cię wkurza albo cieszy? Napisz do nas maila lub zadzwoń na numer 696 373 113.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share This
Menu Title