Parę słów na temat krów w roku 2011

Na początku lipca mijającego właśnie roku – popełniłem i zamieściłem na tym blogu skromny tekst poświęcony temu, z czym będzie kojarzyła mi się polska prezydencja w UE. Nie pomyliłem się. Cała ta prezydencja to cudne picerstwo  i przesłodka okazja dla rządowych macherów od PR, którzy licznym frajerom, ze znacznie mniej połyskliwie brzmiących dupereli potrafią przyrządzić smakowitą ucztę do parotygodniowego przeżuwania. Niewątpliwie na tej hucpie za pieniądze podatników zarobiło solidne stado dopuszczonych – na przykład Ci od koncertu inauguracyjnego: Materna (obecnie twarz aferalnego klubu kibica PZPN) i Wojewódzki. Pieszczochy władzy każdej od 40  lat, materializujący swymi ciałami sentencję pecunia non olet. Władzy każdej – która nie narusza status quo. Rycerzy Okrągłego Stołu.

Dziś zakosztowałem jednak znów błogosławieństwa początków prezydencji – zakupiłem parę butelek alkoholi importowanych – nie musząc karnie odstawać w ogonie do kasy zdefiniowanej literą prawa, zawartą w ustawie o wychowaniu w trzeźwości… hallelujah!

OK. Zejdźmy jednak na ziemię i zajmijmy się jakąś powagą. Mimo, że stary Tusk obiecał Polakom śnieg na święta, jego córka w to nie uwierzyła i na swoim blogu o tytule, uwaga - Make Life Easier, wyżaliła się, że jej „biedni znajomi musieli odwołać wyjazd na narty, gdyż na stokach wciąż pasą się krowy„. I jak do cholery można czynić życie łatwiejszym, skoro słowa własnego starego – znanego cudotwórcy, przestają działać.

Stary Kasi Tusk nie obiecał natomiast nikomu w PL, że po świętach będzie mógł natknąć się na obrazki, które ostatni raz oglądano tu w okolicach lat 80-tych…

Ale co z tego, szanowni Państwo, skoro musimy dzień po dniu zmagać się z narodową traumą, jaką jest Jaroczet Kaczafi. Inna sprawa, że te typki na fotach – to na 100% katofaszystowski moher, któren zamiast sączyć w downtown piwerko ze sprajcikiem, popuszczając, od czasu do czasu posta na fejsik z IPada w 4G – łże, że choruje.

OK, wróćmy na ziemię. Tę ziemię. Zaczytałem więc tu ostatnio lokalną gazetę, jedną z tych, do wyściełania kocich kuwet i generalnie nic ciekawego nie było w newsach. Ale jak chce się człowiek, tak rzeczywiście, dowiedzieć czym jest rzetelna intelektualna, prowincjonalna gleba – to ja osobiście wyróżniam dwie drogi. Które wynikowo wychodzą na remis. Albo polskie mainstreamowe media – tak w całości, albo prasowa felietonistyka lokalna w Bolesławcu. Ze szczególnym uwzględnieniem dwóch gazetek – najbardziej lokalnych z pochodzenia.

Natknąłem się w jednej z nich, nie tak dawno  – bo chyba przed Christmas, na tekst w dziale dla matek. Zasadniczo tam szło o prezenty. I ta pani autorka się tak jakoś zafiksowała na temacie karabinów i broni w ogólności, jako zabawek. Że zupełnie nie rozumie po co, że to kompletna patologia i… z takich niekonstruktywnych warunkowań jakimi mogą okazać się podarki mikołajowe typu  miniaturowy karabin szturmowy Heckler&Koch G36 - to tylko mogą wyrosnąć spatologizowane agresywne świry, którym jedynie w głowie zabijanie.

Ja tam do końca nie wiem. Wychowywałem się w czasach, w których po Teleranku i emisji Czterech Pancernych – generalnie na podwórkach nie robiło się nic innego jak inscenizowanie działań wojennych. Taki pistolet jak poniżej – miał każdy normalny chłopak. A zdarzali się szczęśliwcy dysponujący generującymi dźwięki i błyski replikami – produkcji DDR lub ZSRR. Na baterie! Ach, pamiętam takiego, przecudnego, szarego potwora, który miał nawet podczepianą pod lufę czerwoną rakietę na sprężynie.

Jeśli zaś akurat, któryś z dwóch programów nie emitował istotnego serialu o laniu szwabstwa  – to na 100% była jakaś siekanka z użyciem broni białej – w stylu Zorro, lub bardziej lokalnie z obszarów Loca Deserta. Pamiętam, gdy to silnie zainspirowani, usiłowaliśmy przeprowadzić na jednym z kolegów, dość skomplikowaną operację resocjalizacji totalnej, z którą zapoznaliśmy się śledząc ekranizację literatury narodowej, a która miała miejsce na zgliszczach Raszkowa – z odsieczą przybyła matka.

Jak więc wynika z moich obserwacji -  większość znanych mi kolegów, którzy ganiali po podwórkach z karabinami plastikowymi, blaszanymi bądź z patyków – wyrosła na zupełnie standardowych charakteropatów, którzy nie wykazują żadnej predylekcji do broni, militariów czy zabijania. Jeśli nawet któregoś z nich posadzono – to z paragrafów, za które dziś to można w Polsce, co najwyżej, zostać jurorem talent show, w którejś znanej telewizji komercyjnej, ewentualnie posłem lub ministrem…

Ale wróćmy do pani autorki. W tekście dowiadujemy się, że zabawkowe pistolety i gry komputerowe są „be”,   tata kupuje synkowi lalkę, a wieczorem – gdy pociecha zaśnie, lalką może pobawić się również… mama.

LISTY DO REDAKCJI

Na koniec jeszcze chciałbym odpowiedzieć na listy do redakcji, bo spotkałem się z ziomkiem dobrym, który stwierdził, że odnalazł się jako bohater jednego z moich dawniejszych wpisów na Bobrach i go to wkurwiło.

Trochę pogadaliśmy – ale co na piśmie, to na piśmie. Jest dla mnie dość jasne, że rzetelny czytelnik Gazety bez Napleta wie, że we wszechświecie istnieje gradacja czynów i rzeczy obrzydliwych, potwornych, zła wszelkiego, syfu, gówna, szczoch, rzygów, szamba, tu dalej – przynajmniej solidny dystans, od pozycji 1000 do +nieskończoności.
A gdzieś tam na końcu byli (ba, są!) – Kaczyńscy.

Oglądam dość starannie polską politykę współczesną. Uczestniczyłem czynnie w kampanii wyborczej Wałęsy, byłem członkiem lokalnego zarządu Unii Wolności. Mam w tej materii dość spore doświadczenia. Dla mnie Kaczyńscy to nie byli i nie są żadni święci. Ja – mimo, że – znając życie, jestem – pod względem sakramentów i praktyki w ogóle – o wiele mniej katolikiem niż większość dorosłych Polaków (szczególnie tych plujących na PiS i ojca Rydzyka) – o co gotów się jestem założyć, uważam po prostu, że cywilizacja łacińska, ale nie tylko ona – tym wyróżnia nas od barbarzyńców, że szanowano tu, między innymi, zasadę: De mortuis aut bene, aut nihil.

Dlatego nie pluję na groby. A szczególnie – nie skaczę po ciepłych lub zwęglonych zwłokach.

Ale wiem, że w tej regule obowiązuje wyjątek – bracia Kaczafi – najbardziej obciachowy kawałek naszej europejskiej rzeczywistości, bo przecież każdy wie, że prezydent kartofel – to był nieokrzesany burak, który kompromitował siebie i nas na każdym kroku, zaś gdy prezydent gajowy robi z siebie idiotę – to określane jest to powszechnie jako popełnianie sympatycznych, a nawet słodkich gaf…

Ja jednak mam ten feler – że nie myślę nurtem głównym. Szczególnie polskim – bo polskie media, są obecnie bardziej gówniane, niż te w putinowskiej Rosji. Wiem co piszą w wyroczni inteligentów III RP, wiem co piszą w Newsweeku, Polityce, Rzepie, u Sakiewicza i w Naszym Dzienniku. Staram się też wiedzieć co piszą w Le Monde, w Guardianie i w Sächsische Zeitung. Co gada CNN, RFI i BBC.

Staram się pojmować i rozumieć ludzi – i Ci którzy mnie znają, wiedzą, że jestem nadzwyczajnie empatyczny, że zwykłem każdego w miarę możliwości bronić (mowa o znajomych) – gdy większość środowiska szybko przylepiła im etykietki np. łasego na kasę dupka, staczającego się alkoholika, czy psychopatycznego skurwiela porzucającego nastoletnie dzieci. Ewentualnie puszczalskiej, popapranej dziwki lub pustej idiotki. Nie muszę tych ludzi lubić, szanować, czy utrzymywać z nimi kontaktów – ale staram się zrozumieć. Rozumiem słuchaczy Radia Maryja i staram się rozumieć widzów Tańca z Gwiazdami. Zastanawiam się z jakiego powodu ktoś głosuje na PO, a z jakiego na PiS, bo prawdziwa wiedza – to znajomość przyczyn.

Dlatego rozumiem Wasze zachowanie. Ale uważam, że było denne i niezbyt godne ludzi inteligentnych.

Osobiście nie zatańczę makareny nawet gdy odejdą tacy bohaterowie III RP – jak Jaruzelski, Kiszczak, czy Urban.

Choć być może – gdzieś w głębi duszy, bardzo by mnie coś, do podobnej akcji, popychało…

Pewnego dnia pod Belwederem…

Michnik – szef opiniotwórczego dziennika dla krajowej „inteligencji” – odbiera w Belwederze order Orła Białego – najstarsze i najwyższe odznaczenie państwowe Rzeczpospolitej Polskiej.

Pewnego dnia w Belwederze…

Pewnego dnia na belwederskich dywanach…

Wszystkim czytelnikom życzę wiele zdrowia, dystansu do rzeczywistości w 2012!

Co najmniej takiego, jakim dysponuje red. Michnik odbierając od Prezydenta RP – Komorowskiego, order Orła Białego…

Jedzcie i pijcie na umór!

Póki Was stać! :))

(choć postępowcy spod znaku GbN powinni wziąć pod uwagę, że alkohol to katalizator zła – po którym wąsaci mieszkańcy Podkarpacia chadzają bić gejów i gwałcić lesbijki)

pozdrawiam,

Bruner

Zobacz też:

• O członkach
• Zadyma lekarska
• Deskokioski – nowocześnie, solidnie i ekologicznie