Pisał urzędnik z wadą wymowy

Bernardzie,
mimo krótkiej polemiki okołoortograficznej uwagę o „Ł zamiast L” przyjmuję z pokorą. Masz rację. To nie powinno się zdarzyć. „Moi” ludzie zawinili, winę biorę na siebie.

Ps. Jesteś od tego, by patrzeć nam na ręce. I na literki też.

Ale numer!!!
Ja do Ciebie, Trytonie, jako Perseusz piszę, a Ty… mnie wyprzedziłeś. O sekundy!!! Pozdrawiam.

PS. Z tym „Lętowskim” to było „wężykiem”. Bernard na pewno to złapie.

Cóż, przyszło mi zmierzyć się z bobrzanami w dziedzinie ciągle mi bliskiej. Poprawność języka. Wszelaka. Bernard Złośliwy zwany Łętowskim wyszukał nam to nieszczęsne „Ł”. I ma rację. Ale to nie ortograf (choć rzeczywiście ortografia jest kwestią zapisu – najczęściej różnicy między „mówieniem” a „pisaniem”). To błąd w zakresie grafii.
Tryton twierdzi, że w tekście widocznym na zdjęciu znalazł trzy „ortografy” i przynajmniej trzy błędy interpunkcyjne. To ciekawe, bo ich tam… nie ma.
Po pierwsze: o „Ł” zamiast „L” już pisałem (błąd graficzny).
Po drugie: Powiat Bolesławiecki w podanym kontekście jest nazwą (własną) jednostki samorządu terytorialnego, która jest tzw. organem prowadzącym wskazanych szkół. Dlatego zawsze: W powiecie bolesławieckim funkcjonuje siedem szkół i zespołów szkół ponadgimnazjalnych (małymi literami). Ale z drugiej strony: Uczniowie techników Powiatu Bolesławieckiego zdają matury najlepiej na Dolnym Śląsku (wielkimi literami). Po trzecie: Słowo „Marszałka” (w wersji skróconej: „Marsz.”) w nazwie placu czy ulicy może być napisane wielką literą.
O interpunkcji nie piszę, bo mało na zdjęciu widać (przecinki to moja specjalność!!!). Mam nadzieję, że nie chciałeś, Trytonie, stawiać kropek po użytych w widocznym tekście tytułach.
Altheo, zdecydowanie „wyrównywanie szans edukacyjnych UCZNIÓW”. To dopełniacz i związek rządu jednocześnie. Choć „program dla uczniów” też jest poprawnym wyrażeniem, ale nie w tym kontekście. Do ostatniego Twojego zdania z wpisu z 5 czerwca o godz. 9.43 się nie odniosę. Jeśli żart, to niesmaczny. W innym wypadku to na pewno nie jest poziom „bobrzan”.
Dionizosie, walczę z tym „sosem”, pisząc gdzie się da o naszym programie „eSOeS”. „eSOeS” to przecież Szkoły Otwartych Szans. I symboliczne wołanie o pomoc. Czyli skojarzyłaś dobrze.
PS. Dwie dygresje na koniec:
1. Alfabet Morse’a do dziś znam na pamięć!
2. „eSOeS” to jeden z moich największych urzędniczych sukcesów: 2 mln zł z UE, a za to m.in. ponad 10.000 godzin zajęć dla naszych uczniów i sprzęt za ok. 200.000 zł. Szkoda, że Bernard Złośliwy o tym nigdy nie pisał. Ale rozumiem (choć nie popieram): W dziennikarstwie warto pisać o sytuacjach, kiedy to WŁAŚCICIEL POGRYZŁ PSA. Nigdy na odwrót.
Aha, jeden z kolejnych tekstów (umieszczony na bobrzanach) poświęcę właśnie naszemu lokalnemu dziennikarstwu. O Bernardzie Lętowskim („L” specjalnie zamiast „Ł” !!!) też będzie.