Wnioski z gali

Szkoła ma to do siebie, że gasi najwznioślejsze umysły, wtłaczając je w przyjęte i zaakceptowane dawno ramy. Bardzo mnie to boli, próbuję walczyć ze stereotypami, odbrązawiam wielkich, namawiam do własnej twórczości, polecam lektury ponad program, interpretuję grafikę… Chciałabym, żeby po latach moi uczniowie powiedzieli, że czytają. Nie tylko wiadomości w necie, ale też literaturę piękną. Bo warto. Bo ja do dziś pamiętam wiersz Barańczaka „Debiut”…(polecam zresztą, nie pamiętam nazwy tomu, ale to chyba wiersz z 1970 roku). Są jednak ludzie, którzy nie lubią i już. Szanuję ich jednak za to, że potrafią to powiedzieć.
PS. Hegemon, nigdy nie jest się za starym na to, by zacząć żyć od nowa:) Pozdrawiam Cię i dziękuję za dobre słowo.

Nienawidzę interpretować, bo należy tak, a nie należy inaczej. Od czasów szkoły tak mam. Ale poezję lubię. Niektórą:) Ostatnio dostałam, dzięki jednemu z przyjaciół, tomik wierszy Jacka Dehnala. Cudo. Polecam.
Dawno Cię znowu nie było, Hegemon:)

@kminek
Myślisz, ze żyjemy (bo przeciez o nas Ci chodziło, gdy mówiłeś o „dorosłych”) zawieszeni w próżni? Sami sobie? Tylko dla siebie? Nie zgodzę się z Tobą. Wielu jest takich ludzi, którzy tworzą coś naprawdę fajnego, robią rewelacyjne rzeczy, dzielą się tym z innymi.
Problem polega na tym , moim zdaniem, że dzieciaki nie chcą korzystać z tego, co im dajemy . Wystarcza im to, co oferuje telewizja, net.
W tym wszystkim pocieszający jest fakt istnienia tzw, „kółek”. Niezła sprawa, jeśli się zbierze dzieci, które chcą. Można zrobić coś dobrego, zorganizować im czas, wyiskrzyć ich.
Wiem, o co Ci chodziło z tą filozofią. Nikt się nie będzie rzucał na wykłady o moralnosci wg… jakiegoś tam. Zastanawiam się tylko nad sensem takich zajęć. Przecież na godzinach wychowawczych rozmawiamy o tym z dzieciakami.
Ideały i autorytety musimy tworzyć sami. Bo w inne nie wierzymy. Trudno. Takie czasy.

Kminku, katastrofa społeczna następuje już, na naszych oczach. Religia juz dawno nie daje rady, nie daje rady też filozofia i stąd depresje. Wiesz, uczę w podstawówce, i spotykam się codziennie z przypadkami nerwic, poczatków depresji, ADHD i innymi takimi rzeczami. Jedyną formą – wypróbowaną przeze mnie – jest dotarcie do tych młodych ludzi poprzez muzykę, literaturę s-f, gry komputerowe (w Diablo jestem mistrzem)i inne ich zainteresowania. Filozofią nic się wskóra, bo ich to nie interesuje. Klasyka literatury? Czym był koń trojański tłumaczę na podstawie wirusa komputerowego o tej samej nazwie.

Próbujemy. Naprawdę. Jednak porażka jest nieuchronna.